2026 yılı Nisan-Haziran dönemini kapsayan ikinci çeyrekte, Türkiye ekonomisinin temel sektörleri olan sanayi, inşaat ve ticaret-hizmet alanlarında işgücü girdi ve maliyet endekslerinde dikkate değer yükselişler kaydedildi. Özellikle brüt ücret-maaş endeksi, bir önceki yılın aynı çeyreğine göre %35,8'lik bir artışla öne çıkarken, istihdam endeksi %1,7, çalışılan saat endeksi ise %2,7 oranında yükseldi. Bu veriler, işgücü piyasasındaki dinamiklerin ve maliyet yapısının önemli değişimler geçirdiğini ortaya koydu.
Yıllık Değişimler ve Sektörel Analizler
Bu dönemde, işgücü girdi endekslerinin yıllık bazdaki değişimleri sektörler özelinde farklılıklar gösterdi. Sanayi, inşaat ve ticaret-hizmet sektörleri toplamında istihdam endeksi genel olarak %1,7 artış gösterirken, alt sektörlere bakıldığında sanayi sektöründe %2,2 oranında bir azalma yaşandı. Buna karşılık, inşaat sektörü %5,0 ve ticaret-hizmet sektörleri %3,1'lik artışlarla istihdamda büyüme kaydetti. Çalışılan saat endeksi ise toplamda %2,7 yükseldi. Bu artış; sanayide %0,2, inşaatta %7,3 ve ticaret-hizmetlerde %3,1 olarak gerçekleşti.
Brüt ücret-maaş endeksindeki yıllık %35,8'lik genel artış, enflasyonist baskıların ve işgücü maliyetlerindeki yükselişin bir göstergesi olarak yorumlanabilir. Sektörel bazda incelendiğinde, sanayide %33,2, inşaatta %38,3 ve ticaret-hizmetlerde %37,1'lik artışlar dikkat çekti. Bu oranlar, özellikle inşaat ve ticaret-hizmet sektörlerinde ücret ve maaşlardaki artışın genel ortalamanın üzerinde seyrettiğini gösterdi.
İşgücü maliyetleri açısından ise, saatlik işgücü maliyeti endeksi yıllık %34,0 oranında yükseldi. Bu artış sanayi sektöründe %34,0, inşaat sektöründe %30,3 ve ticaret-hizmet sektörlerinde %35,3 olarak kaydedildi. Saatlik kazanç endeksi toplamda %32,3 artarken, en yüksek artış %33,0 ile sanayi ve ticaret-hizmet sektörlerinde görüldü. İnşaat sektöründe ise bu oran %28,9 olarak gerçekleşti. En dikkat çekici artışlardan biri de saatlik kazanç dışı işgücü maliyeti endeksinde yaşandı; bu endeks yıllık bazda %42,9 gibi önemli bir oranda yükseldi. Bu durum, işverenlerin ücret dışındaki sosyal güvenlik primleri, vergiler ve diğer yan ödemeler gibi maliyetlerinin kayda değer ölçüde arttığını ortaya koydu. Sektörel dağılımda, sanayide %38,8, inşaatta %36,5 ve ticaret-hizmetlerde %47,2'lik artışlar gözlendi.
Çeyreklik Dönemdeki İşgücü Piyasası Dinamikleri
2026 yılının ikinci çeyreğinde, bir önceki çeyreğe (Ocak-Mart 2026) göre de işgücü piyasasında hareketlilik devam etti. Toplam istihdam endeksi %0,8 oranında artış gösterirken, sanayi sektöründe %0,1'lik hafif bir düşüş kaydedildi. İnşaat sektörü %2,1 ve ticaret-hizmetler sektörü %0,9 ile çeyreklik bazda istihdam artışına katkı sağladı. Çalışılan saat endeksi ise toplamda %1,2 oranında yükseldi. Bu artışın sektörel dağılımı sanayide %0,5, inşaatta %7,1 ve ticaret-hizmetlerde %0,3 şeklinde oldu. Özellikle inşaat sektöründeki çalışılan saat artışı, bu sektördeki aktivitenin hız kazandığına işaret etti.
Brüt ücret-maaş endeksi çeyreklik bazda %8,0 arttı. Sektörel olarak, sanayide %6,8, inşaatta %13,4 ve ticaret-hizmetlerde %8,1'lik artışlar yaşandı. İnşaat sektöründeki bu yüksek çeyreklik ücret artışı, sektördeki işgücü talebinin veya maliyet baskılarının bir yansıması olarak değerlendirilebilir.
Saatlik işgücü maliyeti endeksi çeyreklik %7,0 artarken, sanayide %6,5, inşaatta %5,6 ve ticaret-hizmetlerde %8,0'lik değişimler görüldü. Saatlik kazanç endeksi %6,8 artışla sanayide %6,2, inşaatta %5,9 ve ticaret-hizmetlerde %7,7 oranında yükseldi. Saatlik kazanç dışı işgücü maliyeti endeksi ise çeyreklik %8,2 artışla dikkat çekti. Bu artış, sanayide %7,6, inşaatta %4,5 ve ticaret-hizmetlerde %9,6 olarak gerçekleşti. Ticaret-hizmetler sektöründeki kazanç dışı maliyetlerdeki çeyreklik artışın diğer sektörlere göre daha yüksek olması, bu sektördeki işverenler üzerindeki ek maliyet yükünün arttığını gösterdi.
Genel olarak, 2026 yılının ikinci çeyreği, hem yıllık hem de çeyreklik bazda işgücü girdi ve maliyetlerinde önemli artışların yaşandığı bir dönem olarak kayıtlara geçti. Özellikle ücret ve maaşlardaki yüksek artış oranları, ekonomik konjonktürün işgücü maliyetleri üzerindeki etkilerini net bir şekilde ortaya koydu.
